Kaçıngan bağlanma, birine yaslanmayı ve yakınlığı tehlikeli bulup duygusal mesafeyle kendini koruma eğilimidir. Kaçıngan bağlanma belirtileri de en çok yakınlık arttığında görünür: Güzel geçen bir haftanın ardından mesajlar seyrekleşir, gelecek konuşulunca konu değişir, duygusal bir konuşmanın ardından kişi birkaç gün geri çekilir. Bu örüntü çoğu zaman erken yaşta öğrenilmiş bir korunma stratejisidir ve kişinin sevip sevmediği hakkında tek başına bir şey söylemez.
Belki bir partnerin davranışlarını anlamaya çalışıyorsunuz, belki de bu satırlarda kendinizi arıyorsunuz. Aşağıdaki sahneler, tablolar ve örnek cümleler ikisi için de yazıldı. Bağlanma stili bir tanı olmadığı için tek bir davranış hiçbir şey kanıtlamaz. Bakılması gereken, yakınlık arttıkça belirginleşen ve farklı ilişkilerde de tekrar eden bir düzen olup olmadığıdır.
Kaçıngan Bağlanma Nedir ve Neden Olur?

Bağlanma kuramının çıkış noktası basittir: İnsan yavrusu korktuğunda, yorulduğunda ya da canı yandığında ona bakan kişiye yönelir. John Bowlby bu eğilimi doğuştan gelen bir bağlanma sistemi olarak tanımladı. Mary Ainsworth ise bu sistemin bebekten bebeğe nasıl farklı işlediğini "Garip Durum" adı verilen gözlem yöntemiyle inceledi. Bu düzenekte bebek kısa süreliğine bakım verenden ayrılır, yabancı biriyle kalır, sonra bakım veren geri döner.
Kaçıngan olarak sınıflanan bebekler, bakım veren döndüğünde ona koşmak yerine oyuncağıyla ilgilenmeye devam eder, hatta göz temasından kaçınır. Dışarıdan bakınca rahat görünürler. Ainsworth bu sakinliğin aslında bir sıkıntıyı örttüğünü öne sürdü. Psikoloji tarihçisi Robbie Duschinsky’nin aktardığına göre, Sroufe ve Waters’ın 1977’de kaçıngan bebeklerin kalp atımını da inceleyen çalışması bu yorumu destekledi. Ainsworth ve sonraki araştırmacılar, bu bebeklerin geçmişte sıkıntılarını gösterdiklerinde geri çevrildiklerini ve bu yüzden ihtiyaçlarını belli etmemeyi öğrendiklerini düşündü. Bu tarihçeyi Duschinsky’nin bağlanma sınıflamalarının gelişimini ve D (dağınık) sınıfının ortaya çıkışını anlatan İngilizce makalesinde okuyabilirsiniz. Makalenin ilk bölümü Ainsworth’ün üç temel örüntüsünü özetliyor.
Bebeklikte bu örüntü, bakım veren geri geldiğinde ilgisiz kalma ve teselli aramama şeklinde gözlemlenir. Bir bebeğin bağlanmasından endişe ediyorsanız kendi gözleminizle yetinmeyip çocuk ruh sağlığı uzmanına danışın. Bu yazının odağı yetişkin ilişkileri.
Kuramı romantik ilişkilere taşıyan çalışma, Cindy Hazan ve Phillip Shaver’ın 1987’de yayımlanan, aşkı bir bağlanma süreci olarak ele alan makalesidir. 1991’de Kim Bartholomew ve Leonard Horowitz, kişinin kendine ve başkalarına bakışını birleştirerek dört stilli bir model önerdi:
| Başkalarına bakış olumlu | Başkalarına bakış olumsuz | |
|---|---|---|
| Kendine bakış olumlu | Güvenli | Kayıtsız-kaçıngan |
| Kendine bakış olumsuz | Saplantılı (kaygılı) | Korkulu-kaçıngan |
Türkçe kaynaklarda terimler değişebiliyor. İngilizce literatürde kaçıngan bağlanma "avoidant attachment" olarak geçer. Kayıtsız-kaçıngan "dismissing", korkulu-kaçıngan "fearful", saplantılı ya da kaygılı stil ise "preoccupied" diye adlandırılır.
Bugün araştırmacılar bağlanmayı kutulardan çok iki sürekli boyutla ölçüyor: bağlanma kaygısı ve bağlanma kaçınması. Brennan, Clark ve Shaver’ın 1998’de geliştirdiği Yakın İlişkilerde Yaşantılar ölçeğinin (ECR) kaçınma ve kaygı maddelerini gösteren sayfası bu yaklaşımı iyi özetler. Kaçınma boyutundaki maddeler, partnere derindeki duyguları göstermekten hoşlanmamak gibi deneyimleri yoklar. Bu bakışla sorulabilecek en işe yarar soru, kişinin kaçınma boyutunda nerede durduğudur. Herkeste bir miktar kaçınma vardır. Bazılarında ilişkiyi zorlayacak kadar belirgindir.
Neden olur, nasıl oluşur?
En çok konuşulan kaynak, çocuklukta duyguların karşılık bulmamasıdır. Ağladığında "büyüdün artık", korktuğunda "abartma" diye karşılık alan ya da ihtiyacını dile getirdiğinde ortamın gerildiğini gören çocuk, bir süre sonra kendi kendine yetmeyi daha güvenli bulabilir. "Kimseye muhtaç olma" öğüdüyle büyümek de aynı yöne iter.
Bunu ebeveyni suçlamak için okumayın. Yorgun, yas tutan, geçim derdiyle boğuşan ya da kendisi de duygularını göstermeden büyümüş bir anne babanın elindeki imkânla yaptığı şey çoğu zaman budur. Çocukluk da hikâyenin tamamı sayılmaz. Chris Fraley’nin 2002’de yayımlanan meta-analizi, erken bağlanma güvenliğiyle sonraki yıllardaki bağlanma arasında orta düzeyde bir süreklilik buldu. Erken deneyim iz bırakır ama sonrasını tek başına belirlemez. Yetişkinlikteki deneyimler de payını alır: aldatılmak, kontrolcü bir ilişkiden çıkmak, ani bir kayıp ya da duygusal açıklığın zayıflık sayıldığı bir çevre kaçınmayı artırabilir.
Kayıtsız-kaçıngan ile korkulu-kaçıngan farkı
İkisi de yakınlıktan uzak durur ama içerideki ses farklıdır. Kayıtsız-kaçıngan kişi kendini yeterli görür, ilişkinin önemini küçümseme eğilimindedir: "Bu kadar dert edilecek bir şey yok." Korkulu-kaçıngan kişi ise yakınlığı ister ama incinmekten korkar. Bir yaklaşır bir kaçar, bu yüzden davranışları daha tutarsız görünebilir. Aşağıdaki sahnelerin çoğu kayıtsız örüntüyü anlatır. Korkulu örüntüde bunlara ani yakınlaşma ve ardından gelen kopuş dönemleri de eklenebilir.
Kaçıngan kişilik bozukluğundan farkı
İsim benzerliği kafa karıştırıyor. Kaçıngan kişilik bozukluğu, ruh sağlığı uzmanlarının koyduğu klinik bir tanıdır. Belirleyici özellikleri yaygın sosyal çekingenlik, yetersizlik duygusu ve eleştirilmeye karşı yoğun duyarlılıktır. Kişi bu yüzden iş, okul ve arkadaşlık gibi pek çok alanda insanlardan uzak durur. Kaçıngan bağlanma eğilimi olan biri ise sosyal hayatta rahat, işinde başarılı ve kalabalıkta sevilen biri olabilir. Zorlandığı yer daha çok yakın ilişkidir. Borderline ya da narsisizm gibi kavramlar da bağlanma stiliyle aynı şey sayılmaz. Tanıyı yalnızca bir psikiyatrist ya da klinik psikolog koyabilir; internetteki listeler ve testler bunun yerine geçmez.
Kaçıngan Bağlanma Belirtileri: Günlük Hayattan 8 Sahne

Kaçınma en çok sıradan anlarda kendini belli eder. Her sahnede önce görünen davranışı, ardından onun altında yatabilecek ihtiyacı bulacaksınız.
1. Güzel bir hafta sonunun ardından gelen sessizlik. Birlikte çok iyi vakit geçirdiniz, hatta ilk kez bu kadar açık konuştunuz. Pazartesi mesajlar kısalıyor, salı akşamı "çok yoğunum" geliyor. Yakınlaşma arttıkça geri çekilmek, bu örüntüde sık anlatılan bir tepkidir. Kişi âşık olunca da bu tepki kaybolmayabilir. Olası ihtiyaç: Kontrolü yeniden kazanmak, yakınlığın dozunu kendisi ayarlamak.
2. Mesajlar canlı, duygular kısa. Gün içinde komik videolar, iş anekdotları, uzun yazışmalar. Ama "Bugün seni çok özledim" yazınca cevap "Ben de :)" ya da yalnızca "tamam" oluyor. Hafif konularda bağ sürüyor, duygunun ağırlığı devreye girince kişi bir adım geri atıyor. Mesaja geç dönmenin başka nedenleri de olabilir. Bunları hoşlanan erkeğin neden mesaj atmadığını anlatan yazıda ayrıca ele aldık.
3. "Bakarız" planları. Yarın akşam yemeğe çıkmak sorun değil. Üç ay sonraki tatil, bayramda ailesiyle tanışma ya da birlikte ev bakmak gündeme gelince cevaplar bulanıklaşır. "Yazın birkaç günlüğüne Kaş’a gidelim mi?" sorusunun karşılığı "Olur, bakarız, daha çok var" olur ve konu orada kalır. Kapıyı açık tutmak istemesinin altında, sıkışmış hissetme korkusu olabilir. Uzak bir tarihe verilen söz, ona geri dönüşü olmayan bir adım gibi gelebilir.
4. "Biz neyiz?" sorusundan kaçış. Konu şakaya vurulur ("Ne olacağız, insanız işte"), "etiketlere gerek var mı" denir ya da sohbet başka yere kayar. Kişi sizi önemsiyor olabilir. Yine de ilişkiye bir isim vermek ona bir yükümlülük gibi gelir. Olası ihtiyaç: Bağımlı hale gelmemek, beklenti yaratmamak.
5. Tartışmada kapanma. Ses yükselmeden önce susar, telefona bakar ve "Bu konuyu sonra konuşalım" der. Akşam siz "Hani konuşacaktık?" diye yazdığınızda gelen cevap "Uzatma ya, geçti gitti" olur. Konu bir daha açılmaz. Bazen de "abartıyorsun" diyerek duyguyu küçültür. Bu kapanmanın altında yoğun duygudan kaçma isteği yatabilir. Bazı kişiler çatışmayı, ilişkinin biteceğinin işareti gibi yaşar.
6. Zor günde yalnız kalmak. Bazı insanlar için yardım istemek borçlanmak, teselli kabul etmek zayıf düşmek gibidir. Bu yüzden hastalanınca "gelme, gerek yok" der, işten kötü haber alınca kimseye anlatmaz. Siz zor bir gün geçirdiğinizde ise teselli yerine hemen çözüm önerir ya da ortamdan uzaklaşır.
7. Kusur avcılığı ve eski sevgili gölgesi. İlişki ciddileştikçe partnerin küçük kusurları büyümeye başlar: konuşma biçimi, arkadaşları, gülüşü. "Bilmiyorum, bir şey eksik gibi" cümlesi sıklaşır. Bazen geçmişteki bir ilişki "asıl doğru kişi" gibi idealize edilir. Hiç sınanmamış bir yakınlık, yaşanan yakınlıktan daha güvenli görünebilir. Olası ihtiyaç: Mesafe için bir gerekçe bulmak, kimseye tam bağlanmamak.
8. Bağımsızlık bayrağı. "Kimseye ihtiyacım yok", "Ben yalnızken daha iyiyim" cümleleri sık duyulur. Kendi alanını savunmak sağlıklıdır. Kaçınmada ise bu alan, partnerin her yaklaşımında yeniden çizilir. Olası ihtiyaç: Özerkliğin elinden alınacağı korkusunu yatıştırmak.
Bu sahnelerden bir ikisi ara sıra yaşanıyorsa bu sıradan bir ilişki dalgalanması olabilir. Kaçınmayı düşündüren şey, sahnelerin yakınlık arttığında yoğunlaşması ve bir döngü halinde tekrar etmesidir.
Kaçıngan mı, sadece bağımsız mı?
Bir davranışın kaçınmadan mı yoksa sağlıklı bağımsızlıktan mı geldiğini anlamanın en pratik yolu şu karşılaştırmadır. Sağlıklı bağımsızlıkta mesafe ilişkinin bir parçasıdır ve konuşulabilir. Kaçınmada ise mesafe, yakınlığa verilen bir tepkiye dönüşür.
| Durum | Sağlıklı bağımsızlık | Kaçınma örüntüsü |
|---|---|---|
| Yalnız vakit | Haber verir: "Bu akşam kendime ayırıyorum, yarın konuşalım." | Habersiz kaybolur, döndüğünde açıklama yapmaz. |
| Belirsizlik | Söze döker: "Henüz emin değilim, düşünmem lazım." | Söze dökmez, konu kendiliğinden kapanır. |
| Yakınlığın seyri | Haftadan haftaya benzer bir düzeyde kalır. | Yakın ve uzak dönemler dalga gibi birbirini izler. |
| Geçmiş ilişkiler | Farklı nedenlerle bitmiştir. | Çoğu, ilişki ciddileşmeye başladığında bitmiştir. |
Bir de zaman çizgisine bakın. Başından beri bu şekilde davranan biriyle, aylar içinde yavaş yavaş uzaklaşan biri aynı durumda değildir. İkinci durumda kaçınmadan çok ilişkide soğuma belirtileri söz konusu olabilir ve konuşulması gereken şey farklıdır.
Erkekte ve kadında farklı mı?
Kaçınma eğilimi her cinsiyette görülür. Farklılaşabilen şey, dışa vurumun biçimidir. "Erkek dediğin ağlamaz" diye büyüyen biri kaçınmayı duygusuzluk gibi gösterebilir. "Güçlü kadın kimseye muhtaç değildir" mesajını içselleştiren biri ise aynı şeyi aşırı yetkinlik ve her şeyi tek başına yapma ısrarıyla yaşayabilir. Cinsiyetten yola çıkarak birinin bağlanma biçimi hakkında hüküm vermek yanıltıcı olur.
Kaygılı-Kaçıngan Bağlanma Döngüsü Adım Adım

Kaçınma eğilimi olan biriyle kaygılı bağlanan birinin aynı ilişkide buluşması, bağlanma üzerine yazılanlarda sık anlatılan bir eşleşmedir. İki tarafın alarmı ters zamanlarda çalar: kaygılı tarafınki mesafede, kaçıngan tarafınki yakınlıkta. Birinin sakinleşmek için yaptığı şey, diğerini daha da huzursuz eder. Kaygılı tarafın yaşadığı terk edilme korkusunun kökleri merak ediliyorsa ayrılma kaygısının ne olduğunu anlatan yazımız bu tarafı daha iyi anlamaya yardımcı olabilir.
| Adım | Kaygılı taraf | Kaçıngan taraf |
|---|---|---|
| 1. Yakınlık artar | "Sonunda bağ kuruyoruz." Rahatlar, daha fazlasını ister. | "Fazla hızlı gidiyor." İçinde bir daralma başlar. |
| 2. Geri çekilme | Mesajların kısaldığını hemen fark eder. | Meşgul olur, geç cevap verir, plan ertelenir. |
| 3. Takip | Soru sorar, sitem eder, sık mesaj atar: "Bir şey mi oldu?" | Sorguyu baskı gibi algılar. |
| 4. Kapanma | Cevapsızlıkla kaygısı tırmanır, protesto yükselir. | Daha da uzaklaşır: "Nefes alamıyorum." |
| 5. Kriz | Ayrılık tehdidi, gözyaşı ya da öfke patlaması. | Ya tamamen susar ya da "belki ayrılmalıyız" der. |
| 6. Geçici barış | Kaybetme korkusuyla her şeyi affeder. | Kaybetme ihtimali yakınlığı yeniden güvenli kılar, yaklaşır. |
Sonra adım 1’e dönülür. Döngünün yorucu yanı şu: Altıncı adımdaki yakınlık, ilişkinin aslında iyi olduğunu düşündürür ve her tur biraz daha fazla yıpratır.
Somut bir örnekle düşünelim. Deniz ile Kaan cumartesiyi birlikte geçiriyor ve Kaan ilk kez çocukluğundan söz ediyor. Pazar gününden itibaren Kaan’ın mesajları tek kelimeye iniyor. Deniz pazartesi akşamı üç mesaj atıyor, içinden "Cevap vermiyorsa bir şey oldu, beni bırakıyor" diye geçiriyor. Salı "Beni artık istemiyorsan söyle" yazıyor. Kaan mesajı okuyunca telefonu kapatıyor. Aklındaki tek düşünce şu: "Ne desem yanlış olacak, en iyisi biraz uzaklaşmak." Çarşamba Deniz ayrılmaktan söz edince Kaan ansızın kapıda bitiyor, elinde çiçekle. Perşembe her şey çok güzel. Bir sonraki cumartesi aynı hikâye yeniden başlıyor.
Bu döngüde kötü karakter yok. İki kişi de kendi korkusunu yatıştırmaya çalışıyor. Döngüyü kırmanın yolu genellikle iki adımda başlar: Kaygılı taraf üçüncü adımdaki takibi biraz yavaşlatır, kaçıngan taraf ise ikinci adımdaki geri çekilmeyi habersiz yapmak yerine söze döker.
Kaçıngan Partnere Nasıl Yaklaşılır? Örnek Cümleler

Amaç, konuşmayı savunma tepkisi doğurmayacak bir zemine taşımaktır. Bağlanma korkusu olan biriyle konuşurken şu ilkeler işe yarayabilir:
- Tek konu, kısa süre. "İlişkimizi konuşalım" yerine tek bir somut meseleyi konuşun. Yarım saatlik sakin bir konuşma, üç saatlik bir hesaplaşmadan daha çok ilerletir.
- Suçlama yerine ihtiyaç. "Sen hep kaçıyorsun" savunmaya iter. "Bana haber verdiğinde rahatlıyorum" bir ihtiyacı anlatır.
- Küçük ve net rica. "Daha ilgili ol" belirsizdir. "Akşam eve geçince kısa bir mesaj atar mısın?" yapılabilir bir şeydir.
- Alanı tanımak. Ara vermek istediğinde buna izin verin ama ne zaman konuşmaya dönüleceğini birlikte belirleyin.
- Tutarlılık. Kaçınma eğilimi olan biri, sakin ve öngörülebilir bir ortamda kendini daha kolay açabilir. Bugün sakin, yarın patlayan bir iletişim döngüyü besler.
| Şöyle demek yerine | Şunu deneyin |
|---|---|
| "Neden yine ortadan kayboldun?" | "Dün sesin çıkmayınca biraz huzursuz oldum. Yoğun olduğunu bilsem rahatlarım." |
| "Biz ne olacağız artık, karar ver!" | "Bu ilişkiden ne istediğini merak ediyorum. Hemen cevap vermen gerekmiyor, hafta sonu konuşalım mı?" |
| "Sen hiç duygu göstermiyorsun." | "Geçen gün çocukluğundan bahsettiğinde sana daha yakın hissettim." |
| "Yine mi susuyorsun?" | "Şu an konuşmak zor geliyorsa ara verelim. Akşam dokuzda tekrar deneyelim mi?" |
| "Herkesin sevgilisi bunu yapıyor." | "Benim için önemli olan, plan değişince bana haber verilmesi." |
| "Beni sevmiyorsun, belli." | "Bazen aramızdaki mesafeyi nasıl okuyacağımı bilemiyorum. Sen bunu nasıl yaşıyorsun?" |
Son satırdaki soru özellikle önemlidir. Kaçınma eğilimi olan bazı kişiler suçlandıklarında kapanır, kendi deneyimleri sorulduğunda ise daha kolay açılabilir.
Sabır nerede biter?
Anlayışlı olmak, kendi ihtiyaçlarınızı sonsuza kadar küçültmeyi gerektirmez. "Biraz daha sabredersem açılır" düşüncesiyle aylarca, yıllarca beklemek kişinin kendine yabancılaşmasına yol açabilir. Kendinize şunu sorun: Partneriniz örüntüsünü görüyor ve onun için bir şey yapmaya istekli mi? Küçük de olsa bir adım var mı? Cevap uzun süre "hayır" ise, ayrılmak da en az kalmak kadar meşru bir seçenektir.
Bir konuda net olmak gerekiyor. Hakaret, tehdit, kontrol, sizi çevrenizden yalıtma ya da fiziksel şiddet bir bağlanma stiliyle açıklanamaz ve anlayış göstermeniz gereken bir şey değildir. Böyle bir durumdaysanız Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın 7/24 hizmet veren ALO 183 hattını Türkiye’nin her yerinden ücretsiz arayabilirsiniz. Acil bir tehlike varsa 112’yi arayın.
Kaçıngan Bağlanma Düzelir mi? Kendinde Fark Edenler İçin Adımlar

Evet, değişebilir; ancak belli bir süresi ya da garantisi yoktur. Güvenli ilişkiler, farkındalık ve gerektiğinde uzman desteğiyle kişinin yakınlıkla kurduğu ilişki yumuşayabilir. Değişim genellikle küçük adımlarla gelir. Yukarıdaki sahnelerde kendinizi gördüyseniz şunlarla başlayabilirsiniz:
- Geri çekilme anını yakalayın. Uzaklaşma isteği çoğu zaman bedende başlar: göğüste daralma, huzursuzluk, "çıkmam lazım" hissi. Bunun hangi anlarda geldiğini birkaç hafta not edin. Bazı kişiler, listede kavgalardan çok güzel anların yer aldığını fark eder.
- Uzaklaşmadan önce haber verin. Mesafeye ihtiyaç duymak meşrudur. Karşı tarafı asıl yoran, habersiz kaybolmaktır. "Biraz kafamı toplamam lazım, yarın akşam konuşalım" demek hem size alan açar hem de karşı tarafın gerginliğini azaltır.
- Küçük dozlarla açılın. Bir anda büyük itiraflar gerekmez. "Bugün biraz gerildim" gibi tek bir duygu cümlesi başlangıç için yeterli.
- Kusur listesini sorgulayın. Partnerinize dair eleştiriler yakınlaştığınız dönemlerde mi artıyor? Öyleyse o liste, partnerinizden çok sizin geri çekilme isteğinizle ilgili olabilir.
- Güvenli ilişkilerde pratik yapın. Bir arkadaşınızdan yardım istemek, bir aile üyesine zor bir gününüzü anlatmak romantik ilişkiden daha az riskli bir antrenman alanıdır.
Ne zaman uzmana gidilmeli?
Şu durumlardan biri sizin için geçerliyse bir psikolog veya psikiyatriste başvurmak iyi bir adımdır:
- Aynı döngü birden fazla ilişkide tekrar ediyorsa,
- Yalnızlık ya da isteksizlik günlük hayatınızı etkilemeye başladıysa,
- Uykunuz, işiniz veya iştahınız bozulduysa,
- Geçmişte sizi hâlâ etkileyen sarsıcı bir deneyim varsa.
Kaygı ya da depresyon belirtileri varsa bunların bir hekim tarafından değerlendirilmesi gerekir. İki taraf da ilişkiyi sürdürmek istiyorsa bir çift terapistiyle çalışmak döngüyü birlikte görmeye yardımcı olabilir.
İnternetteki "kaçıngan bağlanma testi" sonuçlarına da temkinli yaklaşın. Araştırmalarda kullanılan bilimsel ölçekler, kişiyi bir boyut üzerinde konumlayan araçlardır. Tek başına doldurulan bir testin sonucu uzman değerlendirmesinin yerini tutmaz ve kimseyi bir kategoriye kilitlemez.
Sık Sorulan Sorular
Kaçıngan bağlanan biri sever mi? Evet, sevebilir. Kaçınma, yakınlığı taşımanın zorluğuyla ilgilidir ve sevgi kapasitesini tek başına ölçmez. Bazı kişiler sevgisini sözden çok yaptıklarıyla gösterir: arabanızı tamir etmek, sizin için bir işi halletmek, anlattığınız küçük ayrıntıları aklında tutmak gibi.
Kaçıngan bağlanan biri nasıl davranır? Bu örüntüde kişi yakınlık arttıkça mesafe koyma eğilimindedir. Mesajlar kısalır, uzak planlar belirsizleşir, duygusal konuşmalar ertelenir. Yukarıdaki sekiz sahne bu davranışların günlük hayattaki karşılıklarıdır.
Kaçıngan bağlanan biri geri döner mi? Dönebilir de dönmeyebilir de; bunu önceden bilmenin bir yolu yok. Bazı kişiler ayrılıktan sonra araya mesafe girince kendini daha az sıkışmış hisseder ve yeniden yazar. Geri dönüş tek başına örüntünün değiştiğini göstermez. Bu yüzden sorulması gereken, dönerse aynı döngünün başlayıp başlamayacağıdır. Uzun bir sessizliğin ardından gelen dönüşleri ghosting yapan birinin neden geri dönebildiğini anlatan yazıda ayrıca ele aldık.
Kaçıngan bağlanma tedavi edilir mi? Bağlanma stili bir hastalık ya da tanı olmadığı için ilaçla veya tek bir yöntemle "tedavi edilen" bir durum sayılmaz. Yine de psikoterapi, kişinin yakınlıkla kurduğu ilişkiyi anlamasına ve zamanla değiştirmesine yardımcı olabilir.
Kaçıngan bağlanma bir kişilik bozukluğu mu? Hayır. Bağlanma stili bir ilişki örüntüsüdür. Kaçıngan kişilik bozukluğu ise ayrı bir klinik tanıdır ve yalnızca bir uzman tarafından konabilir.
Kaçıngan ve kaygılı iki kişi birlikte mutlu olabilir mi? Olabilir, özellikle döngüyü ikisi birlikte fark edip adlandırdığında. Döngü görünmez kaldıkça ilişki aynı turları atmaya devam eder.
Bu hafta tek bir şey denemek isterseniz şunu seçin: Kaçınan tarafsanız bir sonraki geri çekilme anınızı tek cümleyle haber verin. Bekleyen tarafsanız, bir sonraki sitem mesajınızı yazmadan önce yukarıdaki tablodan bir cümleyi kendi kelimelerinizle deneyin. İki adım da küçük ama ikisi de döngünün yeniden başladığı ana denk geliyor.
Kaynaklar
- Bowlby, J. (1969). Attachment and Loss, Vol. 1: Attachment.
- Ainsworth, M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E. ve Wall, S. (1978). Patterns of Attachment: A Psychological Study of the Strange Situation. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
- Sroufe, L. A. ve Waters, E. (1977). Attachment as an organizational construct. Child Development, 48, 1184–1199.
- Hazan, C. ve Shaver, P. (1987). Romantic love conceptualized as an attachment process. Journal of Personality and Social Psychology, 52(3), 511–524.
- Bartholomew, K. ve Horowitz, L. M. (1991). Attachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal of Personality and Social Psychology, 61(2), 226–244.
- Brennan, K. A., Clark, C. L. ve Shaver, P. R. (1998). Self-report measurement of adult romantic attachment: An integrative overview. J. A. Simpson ve W. S. Rholes (Ed.), Attachment Theory and Close Relationships içinde (s. 46–76). New York: Guilford Press.
- Fraley, R. C. (2002). Attachment stability from infancy to adulthood: Meta-analysis and dynamic modeling of developmental mechanisms. Personality and Social Psychology Review, 6(2), 123–151.
- Duschinsky, R. (2015). The emergence of the disorganized/disoriented (D) attachment classification, 1979–1982. History of Psychology, 18(1), 32–46.
Son güncelleme: 17 Kasım 2026. Bu yazı genel bilgilendirme amacı taşır, tıbbi ya da psikolojik tavsiye yerine geçmez.